6 Aralık 2013 Cuma

TECRÜBELER ve CEVAPLI-SIZ SORULAR

İnsanız…

Elbet çok şey bizi üzmüştür ve üzüyordur da ve aynı zamanda düşündürüp olgunlaştırır da. Peki biz bundan ne anlıyoruz bu olan bitenden. Hep o sinir anında hissettiğimiz gibi hissedebiliyor muyuz?

Yoksa olması için kendimizi mi zorluyoruz?
Zorluklardan, iniş çıkışlardan sonra oluşan benliğimiz nasıl geliyor bize?
Yabancı mı?
Olmaması gereken mi, yoksa doğru olan mı?
Herkese karşı mı değişiyoruz farkında olmadan yoksa olması gerekenlere mi?
Ya da değişmeli miyiz ki?
Ne ekersen onu biçersin mi?
Yoksa ektiğin ve biçtiğin arasında bir bağ yok mu?
Bağ olması gerekir mi?
Gerektiğini düşünürsen karşılık bekleyerek mi iyi biri olmuş olursun yoksa olmaz mısın?
Bağ olmaması ekilen ve biçilen arasında şaşırtıyor mu bizi yoksa şaşırtmıyor mu?
Şaşırmıyorsak eğer nasıl bir yapımız var demek?
Sabırlı ve sakin mi yoksa ne?
Vurdumduymaz mı?

Geçen gün bir cümleye denk geldim bir yerde. Tam olarak hatırlayamayacağım belki ama şöyle bir şeydi.
“Kalbiyle bağlantıyı koparan insana tecrübeli denir.”

Katılır mısınız bilmem ama hepimiz de katılmadığımız ya da evet dediğimiz şeylere gün olur zıddıyla bakarız. Ama doğru gibi geldi bana.



Tecrübeli olmak güzel mi?
Tecrübelerimizi kullanabiliyor muyuz?
Kullanmak mı istemiyoruz?
Yoksa bir tecrübeyi başka bir yerde kullanırsan tutar mı?
Tutarsa üzülmez tutmazsa üzülür müsün?
Ve ya da daha tecrübeli mi olursun?
Biyografinde yeni bir dipnot mu olmuş olur bu detay?
Dirayetli olmak için uğraşmalı mısın yoksa tüm duygularını içine atmadan mı yaşamalı?
Sadece tecrübe sayesinde bir şeyler öğreniriz diyen de var tecrübeyi önce sınava yapıp sonra dersini verir diye niteleyen de.
Haklılar aslında.
Mesela tecrübe dediklerim olmasaydı ben bu soruları sorabilir miydim?
Bilmem.
Ama şu aşağıdaki cümle gerçekten çok tatlı geliyor dalıp uzaklara gidince çok havalı bir düşünüş olmuş diyorum.
Bakın; “İyi kararlar tecrübe sayesindedir, tecrübe ise kötü kararlar sayesinde.”  Will Rogers

Aslında ara ara güzel yazılar da bulup eklemek istedim. Çünkü kelimelerin gücü inanılmaz.

hayatımızın sonuna kadar tecrübelerimiz hep artarak olacak. hatta şu cümleyi söylemekten belki bıkacağız ama söylemeye de devam ederiz gibi geliyor bana. "En azından tecrübe oldu. Bir daha yapmam." :)



Neyse...
Tecrübe kelimesini sevmem biraz sordurdu bana.
Düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Merak ederim başkaları ne düşünür diye.


Bu arada yaşantımızda ne olursa olsun üzüntü,hayal kırıklığı vs kişiyi eksilttiğini düşünmüyorum. dibe vurdurup belki daha sağlam sıçramasına yol açar. 

Sevgiler...